Εiσαγωγή στην Αστυνομική λογοτεχνία (Crime...

Εiσαγωγή στην Αστυνομική λογοτεχνία (Crime Fiction) ή "Αυτός το έκανε, κύριε επιθεωρητά μου! Δεν είμαι επιθεωρητής. Για τις δόσεις ήρθα!

Α Μέρος.

Μέσω ενός μαθηματικού μοτίβο, η λύση του μυστηρίου που τυλίγει τον θάνατο του προηγούμενου Βασιλιά, οδηγεί στην πτώση του νυν Βασιλιά. Αν αυτό σας φαίνεται σαν μια πολύ καλή ιδέα για αστυνομικό μυθιστορήμα, τότε θα σας πληροφορήσω ότι την ιδέα την καπάρωσε ο Αισχύλος πριν 2500 χρόνια. Όσο παροχυμένη και αν φαίνεται η αναφορά, η κεντρική ιδέα του "Οιδίποδα Τύρανου" είναι μια αστυνομική ιστορία. Αστυνομία ως Αρχή που καταπολεμά το έγκλημα δεν είχε θεσπιστεί βέβαια και ο ένας ερευνητής που υπήρχε και κείνος ήταν θεότυφλος και την έπεφτε στην μάνα του. Όπως και να χει, χίλια πεντακόσια χρόνια αργότερα, η Κίνα όπου αν και η Αρχή ήταν Δικαστική και όχι αστυνομική, Ο Δικαστής Μπάο (σιγά μην γινόταν δημοφιλής με τέτοιο όνομα) κάνει την εμφάνιση του. Δεν θα ασχολήθώ καθόλου με το Κινέζο γιατι μου σπάει τα νεύρα καθότι δεν στις υποθέσεις του δεν πέφτει ούτε μια φάπα. Ούτε καν λίγο κουνγκ φου. Αντίθετα στα ίδια περίπου χρονικά πλαίσια εμφανίζεται και η Σεχραζάτ. Στις Χίλιες και μια Νύχτες (στην παλιότερη έκδοχη τους) και συγκεκριμένα στο Μύθο των Τριών Μήλων, τον οποίο αφηγείται η Σεχραζάτ μάλλον κατα την 19η νύχτα, ένας ψαράς μαζεύει τα δίχτυα του, στο Ποταμό Τίγρη. Ψάρια λίγα. αλλά στην επιφάνεια ανεβάζει ένα μπαούλο που θεωρεί ότι έχει ένα θησαυρό και γι'αυτό τον λόγο το πουλάει στον Χαρούν Αλ Ρασίντ (της δυναστείας των Αββάσιδων) Εκείνος το σπάει για να ανακαλύψει ότι περιέχει το πτώμα μιας νεαρής (και μάλιστα κομμένο σε κομμάτια καθότι το δήθεν πολλοί εμισησαν, το gore ουδείς) Έτσι φουριόζος και ψιλοτρελαμένος αναθέτει στον Τζαφάρ ιμπν Γιάχια (της γνωστής οικογενείας) να λύσει το μυστήριο εντός τριών ημερών αλλιώς θα μας κουνούσε μαντήλι. Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια και πάλι, με αναλαμπές crime φύσεως. Ένας Δανός ταράζει τα νερά της εποχής (19ος αιώνας ), τον ακολουθεί ένας Βρετανός (σιγά μην δεν τον ακολουθούσε) και ένας Νορβηγός που οι ιστορίες του πλησιάζουν αρκετά σε αυτό που αποκαλούμε crime fiction αλλά που είναι ψιλοαχταρμάς με ένα άλλο είδος επίσης αγαπημένο, την Γοτθική λογοτεχνία. Με λίγα λόγια οι λύσεις ήταν υπερφυσικές. Όλοι σχεδόν, γνωρίζουμε ότι ο Εντγκαρ Άλλαν Πόε (ή όπως αλλιώς προφέρεται) είναι ο πρώτος που επινοεί τον χαρακτήρα "ντετέκτιβ", τον Αύγουστο Ντυπέν (ή ντυπόν ή όπως αλλιώς στο *&^%#@^&$ προφέρεται) Ο Πόε το αποκαλούσε Διήγημα συλλογιστικής. Τα εγκλήματα της Οδού Μοργκ (1841) είναι το πρώτο σύγχρονο αστυνομικό διήγημα. Το 1846 ο ίδιος συγγραφέας το πάει λίγο πιο πέρα. Βασικά το πάει πολύ πιο πέρα αφού εντός μιας 5ετίας, σέ ένα άλλο διήγημα του ( Το Βαρέλι του Αμοντιλιάδο) βάζει τον αναγνώστη στην θέση του ερευνητή. (Η πλάκα είναι ότι όντως αν ο αναγνώστης διαβάσει το εν λόγω διήγημα αδιάφορα ή αφηρημένα δεν θα εντοπίσει λύση)

Στο 2ο μέρος θα ασχοληθούμε με: Σερλοκ - Μαρπλ - Πουαρώ - Λουπεν και άλλους της οικογενείας... Στο 3ο μέρος, θα μιλήσουμε Noir, Hardboiled, σύγχρονη crime λογοτεχνία, Χάρι Χόλε και μουρουνελαιο μόλερ

Απάντηση σε αυτό το θέμα

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies και άλλες τεχνολογίες παρακολούθησης για τη διαφοροποίηση μεταξύ ατομικών υπολογιστών, των εξατομικευμένων ρυθμίσεων υπηρεσιών, των αναλυτικών και στατιστικών σκοπών,της προσαρμογής του περιεχομένου και της προβολής διαφημίσεων. Αυτός ο ιστότοπος μπορεί επίσης να περιέχει cookies από τρίτους . Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τον ιστότοπο, υποθέτουμε ότι ταιριάζει με τις τρέχουσες ρυθμίσεις, αλλά μπορείτε να τις αλλάξετε ανά πάσα στιγμή. Περισσότερες πληροφορίες εδώ: Προστασία προσωπικών δεδομένων και πολιτική cookie